کلافه م
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
خوشحالی واسه دیگران همسایه طبقه بالایی مون امروز اسباب کشی داشت. خونه سفارشن و اثاث کشی کردن به خونه ی خودشون. حالا این وسط من یه جوری خوشحال بودم انگار خودم خونه دارشده بودم حس خیلی خوبیه وقتی می بینی کسی به چیزی که می خواد می رسه. حتی وقتی توی خیابون ماشین گرون ارزش زیر پای مردم می بینمهم لذت می برم جوری که انگار مال خودمه.کاش قسمت همه بشه خونه دار شدن و ماشین خوب داشتن. کاش توی این سرزمین، همه در امنیت و آرامش و آسایش و رفاهزندگی کنن. تاريخ : جمعه هشتم اسفند ۱۴۰۴ | 19:26 | نویسنده : مژگا
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
ببین چند ماه گذشته.آخرین پست وبلاگم واسه تاریخ هشتم اسفند ماه پارساله.یعنی روزی که روز آیندهش جنگ شد و اون روزای مزخرف استارت خورد.نمی خوام از اون روزا بنویسم. از صداهای وحشتناکی که گاه و بیگاه در طول شبانه روز می شنیدیم.به هر حال گذشت.من عید رو نتونستم برم خوزستان. تک تک با اعضای خانواده و فامیل تماس گرفتم و تبریک گفتم. با همه صحبت کردم جز ننه. گوشیش خراب بود و به هر کی هم گفتم وقتی رفتین پیششزنگ بزنین باهاش صحبت کنم، یا فراموش کرد یا جور نشد. فروردین تموم نشده بود که ننه برای همیشه رفت. همه ش
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
خاله ماهی، دختر خاله ی ننه بود. همیشه اسمش برام جالب بود. ماهی رو هیچ وقت نشنیده بودم. نه قبل از ایشون، نه بعدش. خاله ماهی بعد از رفتن ننه، از خواب و خوراک افتاد. همه ش گریه می کرد و می گفت خواهرم رفت. اونقدر بیقراری کرد که حالش بد شد و رفت توی کما. چهارم خرداد، دقیقا روز چهلم ننه، خاله ماهی هم رحمت خدا رفت.چهارم خرداد پارسال هم فریبا فوت شد. فک کن امسال چهارم خرداد هم اولین سالروز فوت فریبا بود،هم چهلم ننه بود، هم خاله ماهی رفت. حالا بیست روز قبلش، دایی بزرگه ی شوهرم یعنی دایی هرمز هم رحمت خدا
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
چهارشنبه ی گذشته یکی از دوستای شکیب تماس گرفت دعوتمونکرد پنجشنبه شب با مامانش و داداش و زن داداشش و یه دوستمشترک دیگه شون و خانمش همگی با هم به دعوت اونا شامبریم یه جا لب آب بشینیم. پنجشنبه شب با شکیب رفتیم محل قرار که به خونه ی اونانزدیک تر بود. وقتی رسیدن، دیدیم فقط داداشه و زن داداشه اومدن. اونم خشک و خالی بدون حتی یه زیرانداز. هر چی پرسیدیم پ فلانی کو بهمانی کو گفتن نتونست بیاد.شوکه شدیم اصلا. شکیب گفت حداقل بریم خونه ی ما یه زیرانداز بیاریم. دیگه انگار شرمنده شده باشن گفتن نه خونه ی ما نزدی
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
برادر شوهرم که قبلا گفته بودم دار و ندار خانواده ی پدری شو چند سال بعد از فوت باباشون بالا می کشه و همه رو بر باد می دهو با کلی بدهی می گرخه می ره خارج از کشور،حالا بعد از هزار سال بالاخره زن و بچه هاشو می بره پیش خودش.از روزی هم که اینا رفتن، دیگه یه ریال واریز نکرده واسه پرستار مامانشون. قرار شده بود ما کم و کسر ماهانه ی مامانشونو بگیریم، داداشه و خواهر تهرانی شون هم پول پرستار رو بدن که تقسیمش کردهبودن بین خودشون. حالا اين بیشعوره هم مثل خواهر بزرگه ی بیشعورترشونخودشو کنار کشیده و پول پرستار
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
چرا مهمونای مادرشوهر تمومی ندارن.خسته م خب. ***شکیب واسه خودش می ره باشگاه به من می گه تو هم برو. حالشو ندارم انگار. همون تایمی که اون می ره، منم واسه خودم زومبا می ذارم و باهاش تمرین می کنم. خیلی حس خوبی داره زومبا. مرسی Beto که این رقص باحال رو اختراع کردی. ***پسر دایی شکیب دندونپزشکه. شعورش ولی در سطح تحصیلاتش نیست. چشش همه ش دنبال دختراس حالا شیش هفت سالم هستازدواج کرده. دیشب بهش گفتم دختر مردم دلش خوشه با یه دکتر وصلت کرده. پر رو می گفت مگه دکترا دل ندارن!***این روزا همه ش بی حوصله م. هر کا
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
چقدر دوس داشتم پرتغال بشه قهرمان جام جهانی. فقط هم به خاطر رونالدو. ولی حیف. ***امروز سالروز عقدمونه. شانزدهم خرداد هم سالروز ازدواجمون بود. هیچ برنامه ریزی خاصی نکردم واسه در زمان حاضر. دلم می خواد همسر جان سورپرایزم کنه ***در روز جاری تولد چهارتا گربه هامم هست. روزی که پیدا شدن و به من تحویل داده شدن، بردمشون دامپزشکی واسه چکاپ.دکتر گفتش که حدود دو هفته از تولدشون می گذره. دیگه حساب کردم دو هفته قبل چه روزی می شه که به در روز جاری رسید.آرزو می کنم جوجه هام همیشه سلامت و شاد باشن و مشغول بازی و
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
بی دلیل!
نمی دونم امروز چرا یاد آهنگ سبب از شادمهر افتادم.
بعد هی تو ذهنم مرور می شد و قیافه م اینطوری بود
از متن ترانه ش:
سبب منم که می شکنم
اما حرفی نمی زنم
اگه هیچ کس برام نموند
واسه اینه که سبب منم
این یعنی اوج ترانه سرایی برای یه آهنگ بود که اجرا هم شد
بعد ملت میان از آهنگ مهمون شادمهر ایراد می گیرن!
تاريخ : سه شنبه سی ام تیر ۱۴۰۵ | 14:10 | نویسنده : مژگان |
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
آدم گاهی چیزایی می بینه که هیچ جوره قابل درک نیستن. یه خانم خیلی پولدار توی ساختمون خونه ی مادرشوهرم زندگی می کنه. می گم خیلی پولدار چون وقتی وارد خونه ش می شی، انگار واردیه قسمت از قصر شدی. از در و دیوار بگیر تا کل وسایل، لوکس بودن ازشون می باره. حالا همین خانم چند روز پیش یه توله سگ بومی بی مادر پیدا کردهبرده گذاشته تو حیاط ساختمون. تا اینجاش اوکیه چون هیچ کدوم از همسایه ها ایراد نگرفتن. ولی دقیقا همون روز به من گفت می خوام برم سفر و می شهتو حواست بهش باشه تا برگردم؟ گفتم باشه.چند روز نبودش من
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی
خیلی لذت بخشه شبا کنار پنجره نشستن و بیرون رو تماشا کردن. بخصوص شبایی که ماه دقیقه و توی آسمون شب نورافشانی می کنه. سکوتی که همه جا حکمفرماست، واقعا به روح و ذهنم آرامش می‌ده.تنها پارازیت این لذت و آرامش، چسبای روی شیشه هاست.نمی دونم درشون بیارم یا بذارم بمونن.بگذریم. گاهی کنار پنجره که می شینم، یه شمع روشن می کنم. نور لرزون شمع باعث می شه همه چیز زیباتر به نظر برسه. امشب هم از اون شباس که با این که خیلی خوابم میاد،ولی دلم نمیاد از کنار پنجره کنار برم و بگیرم بخوابم. این سکوت خیلی خوبه. چیزیه که
برچسب:
نویسنده: پرهام محبی